Editorial/Mero Baze: Protesta si pergjerim i Lulzim Bashes ndaj Ilir Metes. Nuk ka lidhje me popullin. Lulzim Basha si dashnor i tradhetuar maje vinci: Nese sme do prape Ilir Meta, do vras veten!

Editorial/Mero Baze: Protesta si pergjerim i Lulzim Bashes ndaj Ilir Metes. Nuk ka lidhje me popullin. Lulzim Basha si dashnor i tradhetuar maje vinci: Nese sme do prape Ilir Meta, do vras veten!

Nga Mero Baze

Ka së paku tre elementë që e bëjnë të pazakontë protestën e sotme. E para, është koha katër muaj para ditës së zgjedhjeve. Katër muaj para zgjedhjeve mund të pranosh ta quash protestën si miting çelës i fushatës elektorale, por jo si fillim protestash për të rrëzuar qeverinë. E dyta, është qëllimi “për qeveri teknike”, i cili bëhet qesharak, po të mendosh që vetë Berisha, nuk bëri qeveri teknike as kur i kishin ngelur dy muaj nga zgjedhjet më 2013, pasi i iku nga koalicioni LSI. Dhe e treat, është forma që tenton për të qëndruar në rrugë me çadra. Ngritja e çadrës dhe përpjekja për të mbajtur një grusht njerëzish para godinës qeveritare, vetëm sa identifikon hallin e PD dhe motivon elektoratin mbështetës të PS, të radikalizohet dhe të harrojë qejfmbetjet nga pushteti.

Si e tillë, “e pazakonta” e protestës së PD, duhet kërkuar tek problemi më i rëndësishëm që ka kryetari i PD me këtë protestë, aleancën e tij me LSI, që nisi të feks tek periudha e miratimit të reformës në drejtësi.

Ka një konspiracion rreth rolit të LSI në këtë histori, që duket tepërim. Por ajo që duket e vërtetë, është se Lulzim Basha ka nevojë t’i dëshmojë Ilir Metës dhe LSI, se ai nuk është defaktorizuar dhe se vlen të bëhet aleancë me të. Prej pranverës së vitit të shkuar, kur Basha filloi rezistencën kundër reformës në drejtësi dhe Ilir Meta dhe LSI, e përfshinë hallin e tyre në proces, duke u bërë “garantë” të konsensusit, ka ekzistuar gjithnjë perceptimi, se bashkëpunimi i tyre do të kurorëzohet me aleancë politike. Që LSI të bëjë aleancë me PD, është tërësisht legjitime dhe nuk ka nevojë t’i marrë dorën askujt. Por problemi është se LSI nuk shkon deri tani me PD, pasi i duket e dobët dhe fundoset bashkë me të.

Tani që reforma në drejtësi filloi të zbatohet dhe PD refuzon procesin e Veting-ut, ka sërish disa pika të përbashkëta në qëndrimin politik me LSI, sidomos lidhur me rolin e ndërkombëtarëve. Shpresa se ky proces mund të ndalet me ndryshimin e pushtetit, është e vetmja shpresë që ka PD. Dhe që kjo të realizohet, Lulzim Basha duhet të jap prova para LSI, që është ende i gjallë.

Për këtë arsye, e pazakonta e protestës së sotme është kjo. Ndërsa çdo protestë bëhet që t’i mbushë mendjen opinionit publik që opozita është e fortë, protesta e sotme, ishte një përpjekje për t’i mbushur mendjen LSI, se ja vlen të bashkohet me ta. Fjalimet në protestë kundër ndërkombëtarëve, “betimi” i Lulit se nuk do të shkojë në zgjedhje pa qeveri teknike, dhe në fund, vendimi për të qëndruar në rrugë, janë një mekanizëm i stisur, me qëllim që Basha t’i mbushë mendjen LSI dhe Ilir Metës, se ata duhet të bëhen bashkë.

Është e vetmja betejë opozitare në këtë vend, që nuk i drejtohet shoqërisë, por një partneri politik për besnikëri dhe luajalitet. Është e vetmja protestë e cila nuk synon të përmbysë pushtetin, por ta shkëmbejë atë, me një prej aktorëve të tij. Është e vetmja protestë që nuk kërkon vënien e drejtësisë në vend, por të kundërtën, dështimin e përpjekjeve për të rivendosur atë. Është një përgjërim i Lulzim Bashës ndaj Ilir Metës. Dhe është në kufjitë e qesharakes.

I gjithë shtypi i PD po flet për një vendim pa kthim të Bashës, me idenë që Basha, nëse nuk ja mbush mendjen Ilir Metës, të mos hyjë në zgjedhje. Është në një farë mënyre një skenë e trishtuar dashurie, deri në depresion, ku Lulzim Basha ngjan si një dashnor i tradhtuar, dhe ka hipur majë një vinçi nga ku thotë “do vras veten, po nuk më do më Ilir Meta”. Betimi i tij për të qëndruar në shesh, derisa Ilir Meta të flasë për nevojën e konsensusit, është një bast i fortë, dhe i rrezikshëm për të njëkohësisht.

Katër muaj para zgjedhjeve, ka kohë vetëm për t’u bërë gati për zgjedhje, dhe e vetmja dritë shprese vjen nga zgjedhjet. Por në një shesh ku është ulur këmbëkryq Sali Berisha, Fatmir Mediu, Lulzim Basha, Dashi i Havasë, Grida dhe Flamur Noka, shqiptarët mund të shikojnë dendësinë e krimit, korrupsionit, prostitucionit dhe njerëzve ordinerë, më të lartë për metër katrorë, por jo ndonjë dritë shprese.

E vetmja dritë shprese që kërkon opozita, është të nisë një betejë force, që të bindë Ilir Metën dhe LSI, që ja vlen të bashkohet me ta, pasi ata janë ende gjallë. Për fat, ata po protestojnë poshtë dritares së zyrës Ili Metës dhe ai ka kohë të mendohet, duke i parë si sillen në çadër. Ai është legjitim në çdo vendim që mund të marrë, duke vështruar çadrën. Është në punën e tij dhe duhet të ndjehet shumë i nderuar nga gjithë ky përgjërim kombëtar i PD për të. Të tjerët të vazhdojnë punë sa të mbarojë kjo romancë, se janë zgjedhjet para.

*Tema

Share this post