Ilir Meta dhe Ylli Ndroqi, biznesmenët që fshihen pas projektit të kullës ikonike në Tiranë? Heshtja e Ramës, në kuadër të “joshjes” për koalicionin

Ilir Meta dhe Ylli Ndroqi, biznesmenët që fshihen pas projektit të kullës ikonike në Tiranë? Heshtja e Ramës, në kuadër të “joshjes” për koalicionin

Ilir Meta dhe Ylli Ndroqi, biznesmenët që fshihen pas projektit të kullës ikonike në Tiranë? Heshtja e Ramës, në kuadër të “joshjes” për koalicionin

Shqipëria është bërë me të vërtetë një shesh përfitimi nga kompanitë e huaja që s’kanë mendje për të punuar, por të shoqëruara nga një “bandë” sekserësh dhe përfituesish, pasi shfrytëzojnë lidhjet me politikën, përfitojnë miliona dollarë. Dhe këtu si gjithnjë, ku ka lekë e kemi thënë përherë, është as më pak dhe as më shumë por kreu i Kuvendit Ilir Meta. I cili po përfiton dhe nga ndërtimi i Kullës gjigande në Tiranë, përmes mikut të tij Ylli Ndroqi, ndërkohë që ka dhe mbështetjen politike të opozitës, që ia ka faturuar Edi Ramës këtë aferë, sipas saj.

Kështu, ka mbërritur në komisionet e Kuvendit një projekt ambicioz me investitorë të huaj që parashikon ndërtimin e një kulle gjigande 350 metra të lartë në zgjatimin e Bulevardit të Ri të Tiranës. Ministrja e Zhvillimit Ekonomik, Milva Ekonomi, u shpjegoi deputetëve se vlera e investimit prej 250 milionë dollarësh llogaritet sa 1/4 e investimeve të huaja direkte në 2016-n.

Çdo investim i huaj është një lajm i mirë për shqiptarët. Por, pas nxitimeve për të shpallur investime, tepër gjigande për këllqet e shqiptarëve, lind pyetja: a do të realizohet me të vërtetë një objekt i tillë? Dhe, më tej, a ka ndonjë biznesmen shqiptar që fshihet pas kësaj ideje?

Qeveria në mbledhjet e saj të fundit ka miratuar projektligjin përkatës, i cili lejon negocimin e një kontrate investimi prej 250 milionë dollarësh nga një kompani private nga Dubai, e cila ka shprehur interes për ndërtimin e kullës më të lartë në kryeqytet. Investitori quhet “Al Habtoor Investment LLC”, kurse projekti “Kulla Ikonike e Tiranës”.

Sipas relacionit të qeverisë, në kërkesën e interesit nga ana e kësaj kompanie është kërkuar transferimi pa kosto dhe në pronësi i një sipërfaqeje prej 25.000 m2, të një parcele trekëndore në zgjatim të bulevardit të ri në Tiranë në këmbim të ofrimit të një sipërfaqeje ambientesh për Bashkinë e Tiranës. Ndërkohë, kërkohet përjashtimi nga taksat doganore, TVSH-ja, tatimi mbi fitimin apo çfarëdolloj takse tjetër mbi kapitalin për 15 vjet nga fillimi i veprimeve tregtare. Fjala është për një kullë ikonike që ndahet midis tre objekteve kryesore: rezidenca banimi, hoteleri dhe shërbime administrative. Ajo do të jetë e aftë të punësojë gjatë ndërtimit 6 mijë persona dhe pas ndërtimit 3 mijë persona.

“Al Habtoor Investment” është pjesë “Al Habtoor Group”, i themeluar nga sheiku Khalaf Ahmad Al Habtoor. Aktualisht ajo ka disa investime të rëndësishme në Dubai dhe zotëron shtatë prona luksi, kryesisht hotele në Vjenë, Budapest, Londër, Beirut dhe në Springfilld të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Sipas të dhënave të ofruara, kompania do të përfitojë 25.000 metra katrorë në qytetin e Tiranës, ku do të ndërtojë objektin gjigand. Në dukje, shifra 250 milionë euro është shumë e madhe për sytë e shqiptarëve. Por sa realiste është ajo, parë nga këndvështrimi i leverdisë ekonomikë të një ndërtimi të tillë? Në qoftë se llogaritet një sipërfaqe shfrytëzimi prej 10.000 metrash katrorë, nga trualli që do të vihet në dispozicion, dhe supozohet që objekti do të shkojë deri në 80 kate i lartë, shifra “gjigande” shfryhet befas. Sipërfaqja e përgjithshme e ndërtimit do të dilte 800 mijë metra katrorë, ku një metri katror të ndërtuar, me fondin e premtuar nga arabët, do t’i dilte çmimi final … 312 euro! A ka ndërtues, në Tiranë apo edhe në Theth, që të llogaritë kosto të tilla? Zakonisht ndërtuesit flasin për 1.000-1.500 euro për metër katror kosto në pallate në kryeqytet. Po kostot për një qiellgërvishës do të ishin pa dyshim shumë më të larta, nisur nga lartësia dhe vështirësia për përfaqëson ndodhja e Tiranës në një zonë me koefiçentë sizmikë jo të pakët. Dhe, llogaritëm një koeficient të vogël shfrytëzimi (10 mijë metra, nga 25 mijë). Po sikur sipërfaqja e shfrytëzuar të ishte më e madhe, kostoja për metër katror ndërtim do të dilte fare qesharake.

Por në Komisionin parlamentar të Veprimtarive Prodhuese pati një diskordancë të vogël lidhur me shmangien e premtuar nga taksat (TVSH, tatim fitimi për 15 vjet, etj). Po këto në një masë të caktuar njihen edhe me ligj për investime që sigurojnë punësim të lartë. Ajo që nuk i ra asnjerit prej deputetëve në sy ishte pikërisht fakti se llogaritjet nxjerrin shifra të çuditshme. Kush është ai investitor, aq më tepër që paska ndërtuar në Dubai, SHBA, etj, i cili llogarit kosto ndërtimi 300 euro për një metër katror për një gjigand të tillë?  Sipas burimeve, pas propozimit fshihet një biznesmen shqiptar, që ka “peshkuar” arabët dhe i ka joshur me projektin dhe nuk e ka për herë të parë. Ai nuk është kryesisht ndërtues, por qendron prapa disa propozimeve të tilla në sektorë të ndryshëm ku mund të thithen investime të huaja, të cilat nuk janë konkluduar, pavarësisht se kanë marrë miratimin e qeverive shqiptare. Dhe biznesmeni që nuk përmendet publikisht është Ylli Ndroqi, pronari i televizionit Ora News dhe prodhues i pijeve energjike.Ka dhe një minierë kromi në Bulqizë bashkë me Metën por dhe portin e jahteve në Durrës po bashkë me kreun e LSI dhe të Kuvendit. Të përfituara si koncesion politik dhe dhe në kuadër të koalicionit. Dhe Ndroqi nuk e ka për herë të parë rolin e sekserit dhe ndërmjetësit për këto kompani. Kështu solli dhe firmën izraelite të naftës “LEON” që kërkoi vendburim në det në Durrës, dhe që u largua këto ditë nga Shqipëria.

Dhe skema funksionon në mënyrë perfekte. Pas propozimeve të tilla fshihen shpesh spekulime financiare. Ideatorët e tyre marrin një “OK” nga qeveria e një vendi të caktuar për një projekt konkret, kjo përdoret si garanci për një kredi të fuqishme bankare në vendin e tyre, por financimi nuk hidhet në vendin e parashikuar për investimin. Fondi përdoret për interesa të tjera të spekulantëve.

Le të kujtojmë këtu një mega-projekt me vlerë të deklaruar prej 2.4 miliardë eurosh në Seman të Fierit për një stacion të madh stokimi të gazit të lëngshëm, rigazifikimit të tij dhe ndërtimit të një HEC-i. Nga ai projekt, me të cilin u mburr gjatë Berisha, nuk u realizua kurrë asgjë. Po kështu, së fundmi u mësua se edhe një kompani izraelite, që kishte marrë licensë për kërkime nafte në det, mbeti pa licensë, pasi nuk ka kryer asnjë punim. Pas këtyre nismave fshihen gjithnjë disa biznesmenë nga Shqipëria apo diaspora, që dinë të nxjerrin përfitime, pa bërë asnjë punë. Ndërkohë që qeveritarët shqiptarë mburren me projekte, që mbeten veç në letër.

Nga qeveria Rama është dhënë gjithashtu “OK” për ndërtimin e një porti transoqeanik në Karpen të Kavajës, projekt që çuditi opinionin. Deri tani edhe për këtë nuk është kryer asnjë veprim konkret. A mos vallë edhe kulla arabe e Tiranës do të kishte të njejtin fat?

Ndërkohë që për momentin, duke qënë se prapa këtij projekti qëndron sërish Ilir Meta dhe pjesa tjetër e mazhorancës e drejtuar nga Rama ka heshtur madje dhe ndaj akuzave të opozitës, tregon qartë se është dhe një mundësi “joshjeje” për Metën dhe LSI në koalicion./Pamfleti.com

 

 

Share this post